Historikisht, transplantimet e para me gjak nga kordoni i kërthizës janë kryer duke përdorur gjak të plotë nga kordoni i kërthizës, gjë që tregon se përpunimi i gjakut nuk ishte i domosdoshëm për të shpëtuar jetën e pacientëve. Megjithatë, pas dekadash përvoje në fushën e transplantologjisë, me zhvillimin e biomjekësisë dhe teknologjisë, si dhe me zbulimin se përdorimi i gjakut të plotë mund të rrezikojë seriozisht jetën e një pacienti tashmë të komprometuar, sot pothuajse të gjitha bankat e gjakut të kordonit të kërthizës, publike dhe private, e përpunojnë (e separojnë) gjakun përpara ruajtjes.
Gjatë përpunimit hiqet plazma, duke zvogëluar vëllimin që vendoset në kriotank. Gjithashtu hiqen eritrocitet (qelizat e kuqe të gjakut), për të shmangur efektet toksike të shkaktuara nga shpërbërja e tyre gjatë ngrirjes. Pas përpunimit, pjesa që kriokonservohet dhe ruhet quhet "buffy coat", e cila përmban qelizat e bardha të gjakut dhe qelizat staminale.
Mjekët, studiuesit dhe shkencëtarët theksojnë se është jashtëzakonisht e rëndësishme të hiqen eritrocitet, pra mostra të separohet përpara ruajtjes së qelizave staminale nga gjaku i kordonit të kërthizës. Eritrocitet hiqen sepse kanë tendencë të shpërbëhen gjatë ngrirjes, duke çliruar produkte të shpërbërjes së hemoglobinës, të cilat mund të kenë efekt toksik për organizmin e marrësit.
"Eritrocitet, ose qelizat e kuqe të gjakut, janë qeliza të veçanta që na mundësojnë frymëmarrjen. Megjithatë, kur bëhet fjalë për ruajtjen e gjakut të kordonit të kërthizës në temperaturën -196°C, duhet të kemi parasysh se membrana e eritrociteve është shumë e ndjeshme ndaj ndryshimeve të presionit osmotik, e aq më tepër ndaj temperaturave ekstreme.
Nëse eritrocitet dhe plazma nuk separohen përpara ngrirjes, jeta e pacientit, i cili tashmë ndodhet në një gjendje të rënduar shëndetësore, mund të rrezikohet për shkak të toksicitetit të produkteve të shpërbërjes që krijohen gjatë ngrirjes dhe shkrirjes së mostrës.
Gjaku i plotë nuk mund të përdoret si i tillë, për shembull, për aplikim në kanalin spinal në rastet kur është i nevojshëm trajtimi i një sëmundjeje ose gjendjeje neurologjike.
Separimi i gjakut nga njësia e gjakut të kordonit të kërthizës nuk do të thotë se separohen qelizat staminale, as nuk ndikon në cilësinë e tyre. Procesi i separimit nënkupton, para së gjithash, largimin e eritrociteve, me qëllim minimizimin e efekteve të padëshiruara të terapisë, si reaksionet transfuzionale dhe dëmtimet e mëlçisë dhe shpretkës.
Në fund, separimi i mostrës zvogëlon gjithashtu rrezikun e efekteve të padëshiruara për shkak të papajtueshmërisë së grupeve të gjakut, në rast se mostra përdoret për një vëlla ose motër", theksoi dr. med. Kristian Martin, Drejtor Mjekësor i Bio Save Foundation.